مدیریت ریسک از دیدگاه علمی۱ min read

توسط : hoseynpoor تاریخ انتشار : ۲۴ مهر ۱۳۹۹ دسته بندی : مدیریت ریسک
مدیریت ریسک طبق تعریف علمی

مقدمه

مدیریت ریسک طبق تعریف علمی، عبارت است از شناسایی ، ارزیابی و اولویت بندی خطرات (در ISO 31000 به عنوان تأثیر عدم اطمینان بر اهداف تعریف شده است) و به دنبال آن برنامه ریزی هماهنگ و اقتصادی منابع برای به حداقل رساندن حوادث ناگوار، نظارت و کنترل آنها[Hubbard, Douglas (2009)]. یا به حداکثر رساندن تحقق فرصت ها.

خطرات می توانند از منابع مختلفی از جمله عدم اطمینان در بازارهای مالی ، تهدیدات ناشی از شکست پروژه (در هر مرحله در طراحی ، توسعه ، تولید یا تداوم چرخه های زندگی) ، تعهدات قانونی ، خطر اعتباری ، حوادث ، دلایل طبیعی و بلایا و حمله عمدی ناشی شوند. ریشه این خطرات می تواند دشمن ، وقایع غیرقابل اطمینان یا غیرقابل پیش بینی باشد

دو نوع رویداد وجود دارد. رویدادهای منفی را می توان به عنوان خطر طبقه بندی کرد در حالی که رویدادهای مثبت را به عنوان فرصت طبقه بندی می کنند. استانداردهای مدیریت ریسک توسط موسسات و مراکز مختلف و استانداردهای ISO تدوین شده است( ISO/IEC Guide 73:2009 (2009) ،ISO/DIS 31000 (2009) ). روش ها ، تعاریف و اهداف بسته به اینکه روش مدیریت ریسک در زمینه مدیریت پروژه ، امنیت ، مهندسی ، فرآیندهای صنعتی ، اوراق بهادار مالی ، ارزیابی های حسابرسی یا بهداشت و ایمنی عمومی باشد ، بسیار متفاوت است..

استراتژی های مدیریت تهدیدها یا پیامدهای منفی معمولاً شامل اجتناب از تهدید ، کاهش اثر منفی یا احتمال تهدید ، انتقال کل یا بخشی از تهدید به طرف دیگر و حتی حفظ برخی یا تمام عواقب بالقوه یا واقعی ناشی از تهدید است. از معکوس این استراتژی ها می توان برای پاسخگویی به فرصت ها (وضعیت های نامشخص آینده با مزایا) استفاده کرد.

تعریف

بر اساس تعریف ISO Guide 73:2009 :

در مدیریت ریسک ایده آل ، یک فرآیند اولویت بندی می شود که به موجب آن ابتدا خطرات با بیشترین ضرر و بیشترین احتمال وقوع کنترل می شوند. خطرات با احتمال وقوع کمتر و از دست دادن کمتر به ترتیب نزولی کنترل می شوند. در عمل، فرآیند ارزیابی ریسک کلی می تواند دشوار باشد و متعادل سازی منابعی که برای کاهش بین ریسک با احتمال وقوع زیاد اما ضرر کمتر استفاده می شود ، در مقابل ریسکی با ضرر زیاد اما احتمال وقوع کمتر اغلب می تواند به سختی کنترل شود.

حتما بخوانید: چگونه از جان و مال افراد حمایت کنیم؟

روش

روش معمول و کلی برای مدیریت ریسک شامل مراحل زیر است:

  1. شناسایی تهدیدها
  2. ارزیابی آسیب پذیری دارایی های مهم در برابر تهدیدات خاص
  3. تعیین خطر (به عنوان مثال احتمال و پیامدهای مورد انتظار انواع خاصی از حملات به دارایی های خاص)
  4. مشخص کردن روش های کاهش این خطرات
  5. اولویت دادن به اقدامات کاهش خطر

جایگاه بیمه در مدیریت ریسک

گفتیم یکی از مراحل مدیریت ریسک انجام اقدامات کاهش خطر است. اقدامات کاهش خطر معمولا مطابق با یکی از موارد زیر انجام می شوند:

  1. طراحی یک فرآیند جدید تجاری با کنترل و مهار ریسک های داخلی از همان ابتدا
  2. خطراتي كه در فرآيندهاي در حال انجام به عنوان يك ويژگي طبيعي عمليات تجاري پذيرفته مي شوند ، به صورت دوره اي ارزيابي شده و اقدامات تعديل اصلاح شوند.
  3. انتقال خطرات به یک شرکت خارجی (به عنوان مثال یک شرکت بیمه)
  4. به طور کلی از خطرات جلوگیری شود (به عنوان مثال با بستن یک منطقه خاص تجاری با خطر بالا)

بنابراین بیمه یکی از روش های انتقال خطر است.

انتقال خطر

اصطلاح “انتقال ریسک” یا “انتقال خطر” اغلب اشتباهاً به جای تقسیم ریسک، به کار می رود. یعنی شما می توانید از طریق بیمه ریسک را انتقال دهید یا ریسک را به شخص ثالث منتقل کنید. این یک باور اشتباه است. در عمل اگر شرکت بیمه یا پیمانکار ورشکست شود یا به دادگاه ختم شود ، احتمالاً خطر اصلی هنوز به طرف اول بازمی گردد. بدین ترتیب ، در اصطلاح دانشمندان ، خرید قرارداد بیمه اغلب به عنوان “انتقال خطر” توصیف می شود. با این حال ، از نظر فنی ، خریدار قرارداد معمولاً مسئولیت قانونی خسارات “منتقل شده” را بر عهده دارد ، به این معنی که بیمه ممکن است به عنوان مکانیزم جبرانی پس از واقعه توصیف شود. به عنوان مثال ، بیمه نامه صدمات شخصی خطر تصادف اتومبیل را به شرکت بیمه منتقل نمی کند. خطر همچنان به عهده دارنده بیمه نامه ، یعنی شخصی است که در حادثه بوده است. بیمه نامه به سادگی پیش بینی می کند که اگر حادثه ای مربوط به دارنده بیمه نامه باشد ، ممکن است مقداری خسارت به صاحب بیمه پرداخت شود که متناسب با میزان خسارت باشد.

حتما بخوانید: چگونه از جان و مال افراد حمایت کنیم؟

مطالب مرتبط

بیمه درمان
هزینه های بالای بهداشت و درمان؛ مشکلات و راه حل ها
images (9)
یک عمر آرامش و امنیت خاطر
پلاسکو آتشسوزی
کابوسی واقعی؛ آتشسوزی پلاسکو!